29 Lamentationes

Text from romanliturgy.org

E-book created by A.S.Drury

$Id: 29_lam.html,v 1.3 2013/02/10 22:39:41 asdrury Exp $

Table of Contents

1. Introduction

2. Missae

3. Notae

4. Sources

5. 1 2 3 4 5

Introduction

This edition combines the text of the Nova Vulgata from RomanLiturgy.org with information from the Missale Romanum, 1962. A future edition will provide a similar treatment using information from Ordo lectionum missae.

This work is based on the following principles:

1. First, Latin is the language of Roman Catholic Christianity. See, e.g., the motu proprio Latina Lingua in Latin or English. Furthermore, the Nova Vulgata is the "typical" Catholic Bible, the blueprint or template for all other Catholic Bibles. See, e.g., this Constitutio Apostolica in Latin or English.

2. Second, when studying the Bible, it is sometimes helpful to know how the Church has traditionally used a passage. So, this edition is intended to make it easy to answer the following questions:

- Where has the Church used this passage in her Liturgy? See the notes at the end of each chapter, where applicable.

- What else is read with this passage? What other passages has the Church brought together with this one? Click on the name of a Mass referenced in the notes at the end of each chapter to get a sense of the context in which a passage is used. (Hint: Use the back button to go back.)

Other info:

- Note for students of Latin: This e-book works well with An Electronic Latin Dictionary by Lucas Nicolato.

- The latest version is available from GMR@sourceforge.net.

- Please send errors to moc.laimg@yrurd.ruhtra-reversed.

Capitulum 1

1.1  ALEPH. Quomodo sedet sola civitas plena populo! Facta est quasi vidua domina gentium; princeps provinciarum facta est sub tributo.

1.2  BETH. Plorans plorat in nocte, et lacrimæ eius in maxillis eius; non est qui consoletur eam ex omnibus caris eius: omnes amici eius spreverunt eam et facti sunt ei inimici.

1.3  GHIMEL. Migravit Iudas præ afflictione et multitudine servitutis; habitat inter gentes nec invenit requiem: omnes persecutores eius apprehenderunt eam inter angustias.

1.4  DALETH. Viæ Sion lugent, eo quod non sint qui veniant ad sollemnitatem; omnes portæ eius destructæ, sacerdotes eius gementes, virgines eius afflictæ, et ipsa oppressa amaritudine.

1.5  HE. Facti sunt hostes eius in caput, inimici eius in securitate, quia Dominus afflixit eam propter multitudinem iniquitatum eius; parvuli eius ducti sunt captivi ante faciem tribulantis.

1.6  VAU. Et egressus est a filia Sion omnis decor eius; facti sunt principes eius velut cervi non invenientes pascua et abierunt absque fortitudine ante faciem persequentis.

1.7  ZAIN. Recordata est Ierusalem dierum afflictionis suæ et peregrinationis, omnium desiderabilium suorum, quæ habuerat a diebus antiquis, cum caderet populus eius in manu hostili, et non esset auxiliator; viderunt eam hostes et deriserunt interitum eius.

1.8  HETH. Peccatum peccavit Ierusalem, propterea abominabilis facta est; omnes, qui glorificabant eam, spreverunt illam, quia viderunt ignominiam eius: ipsa autem gemens conversa est retrorsum.

1.9  TETH. Sordes eius in fimbriis eius, nec recordata est finis sui; deposita est vehementer, non habens consolatorem. « Vide, Domine, afflictionem meam, quoniam erectus est inimicus! ».

1.10  IOD. Manum suam misit hostis ad omnia desiderabilia eius, quia vidit gentes ingressas sanctuarium suum, de quibus præceperas, ne intrarent in ecclesiam tuam.

1.11  CAPH. Omnis populus eius gemens et quærens panem; dederunt pretiosa quæque pro cibo ad refocillandam animam. « Vide, Domine, et considera, quoniam facta sum vilis!

1.12  LAMED. O vos omnes, qui transitis per viam, attendite et videte, si est dolor sicut dolor meus, quem paravit mihi, quo afflixit me Dominus in die iræ furoris sui.

1.13  MEM. De excelso misit ignem, in ossa mea immisit eum; expandit rete pedibus meis, convertit me retrorsum: posuit me desolatam, tota die mærore confectam.

1.14  NUN. Vigilavit super iniquitates meas, in manu eius convolutæ sunt et impositæ collo meo; debilitavit virtutem meam: dedit me Dominus in manu, de qua non potero surgere.

1.15  SAMECH. Sprevit omnes fortes meos Dominus in medio mei; vocavit adversum me conventum, ut contereret iuvenes meos: torcular calcavit Dominus virgini filiæ Iudæ.

1.16  AIN. Idcirco ego plorans, et oculus meus deducens aquas, quia longe factus est a me consolator reficiens animam meam; facti sunt filii mei desolati, quoniam invaluit inimicus ».

1.17  PHE. Expandit Sion manus suas, non est qui consoletur eam; mandavit Dominus adversum Iacob in circuitu eius hostes eius: facta est Ierusalem quasi polluta menstruis inter eos.

1.18  SADE. « Iustus est Dominus, quia contra os eius rebellis fui. Audite, obsecro, universi populi, et videte dolorem meum: virgines meæ et iuvenes mei abierunt in captivitatem.

1.19  COPH. Vocavi amicos meos, et ipsi deceperunt me; sacerdotes mei et senes mei in urbe consumpti sunt, quia quæsierunt cibum sibi, ut refocillarent animam suam.

1.20  RES. Vide, Domine, quoniam tribulor; efferbuerunt viscera mea, subversum est cor meum in memetipsa, quoniam valde rebellis fui; foris orbavit me gladius et domi mors.

1.21  SIN. Audi, quia ingemisco ego, et non est qui consoletur me; omnes inimici mei audierunt malum meum, lætati sunt quoniam tu fecisti. Adduc diem, quem proclamasti, et fient similes mei.

1.22  THAU. Ingrediatur omne malum eorum coram te, et fac eis, sicut fecisti mihi propter omnes iniquitates meas; multi enim gemitus mei, et cor meum mærens ».

Missale Romanum, 1962

- Lam. 1, 12, Tractus, Septem Dolorum Beatae Mariae Virginis post Septuagesimam (MR 3622)

- Lam. 1, 13, Alleluia, S. Philippi Nerii Conf. (MR 2648)

Capitulum 2

2.1  ALEPH. Quomodo obtexit caligine in furore suo Dominus filiam Sion! Proiecit de cælo in terram gloriam Israel et non est recordatus scabelli pedum suorum in die furoris sui.

2.2  BETH. Præcipitavit Dominus nec pepercit omnia pascua Iacob; destruxit in furore suo munitiones filiæ Iudæ; deiecit in terram, polluit regnum et principes eius.

2.3  GHIMEL. Confregit in ira furoris sui omne cornu Israel; avertit retrorsum dexteram suam a facie inimici et succendit in Iacob quasi ignem flammæ devorantis in gyro.

2.4  DALETH. Tetendit arcum suum quasi inimicus, firmavit dexteram suam quasi hostis et occidit omne, quod pulchrum erat visu, in tabernaculo filiæ Sion; effudit quasi ignem indignationem suam.

2.5  HE. Factus est Dominus velut inimicus, deglutivit Israel, deglutivit omnia mœnia eius, dissipavit munitiones eius et multiplicavit in filia Iudæ mærorem et mæstitiam.

2.6  VAU. Et dissipavit quasi hortum sæpem suam, demolitus est tabernaculum suum; oblivioni tradidit Dominus in Sion festivitatem et sabbatum et despexit in indignatione furoris sui regem et sacerdotem.

2.7  ZAIN. Reppulit Dominus altare suum, maledixit sanctuario suo; tradidit in manu inimici muros domorum eius: vocem dederunt in domo Domini sicut in die sollemni.

2.8  HETH. Cogitavit Dominus dissipare murum filiæ Sion; tetendit funiculum, non avertit manum suam a perditione; et in luctum redegit antemurale et murum: pariter elanguerunt.

2.9  TETH. Defixæ sunt in terra portæ eius; perdidit et contrivit vectes eius. Rex eius et principes eius in gentibus; non est lex, et prophetæ eius non invenerunt visionem a Domino.

2.10  IOD. Sederunt in terra, conticuerunt senes filiæ Sion, consperserunt cinere capita sua, accincti sunt ciliciis; abiecerunt in terram capita sua virgines Ierusalem.

2.11  CAPH. Defecerunt præ lacrimis oculi mei, efferbuerunt viscera mea; effusum est in terra iecur meum super contritione filiæ populi mei, cum deficeret parvulus et lactans in plateis oppidi.

2.12  LAMED. Matribus suis dixerunt: « Ubi est triticum et vinum? », cum deficerent quasi vulnerati in plateis civitatis, cum exhalarent animas suas in sinu matrum suarum.

2.13  MEM. Cui comparabo te vel cui assimilabo te, filia Ierusalem? Cui exæquabo te et consolabor te, virgo filia Sion? Magna est enim velut mare contritio tua; quis medebitur tui?

2.14  NUN. Prophetæ tui viderunt tibi falsa et stulta nec aperiebant iniquitatem tuam, ut converterent sortem tuam; viderunt autem tibi oracula mendacii et seductionis.

2.15  SAMECH. Plauserunt super te manibus omnes transeuntes per viam; sibilaverunt et moverunt caput suum super filiam Ierusalem: « Hæccine est urbs, quam vocabant perfectum decorem, gaudium universæ terræ? ».

2.16  PHE. Aperuerunt super te os suum omnes inimici tui; sibilaverunt et fremuerunt dentibus et dixerunt: « Devoravimus; en ista est dies, quam exspectabamus: invenimus, vidimus ».

2.17  AIN. Fecit Dominus, quæ cogitavit; complevit sermonem suum, quem præceperat a diebus antiquis: destruxit et non pepercit. Et lætificavit super te inimicum et exaltavit cornu hostium tuorum.

2.18  SADE. Clamet cor tuum ad Dominum super muros filiæ Sion; deduc quasi torrentem lacrimas per diem et noctem. Non des requiem tibi, neque taceat pupilla oculi tui.

2.19  COPH. Consurge, lamentare in nocte in principio vigiliarum, effunde sicut aquam cor tuum ante conspectum Domini; leva ad eum manus tuas pro anima parvulorum tuorum, qui defecerunt in fame in capite omnium compitorum.

2.20  RES. « Vide, Domine, et considera, cui feceris ita; ergone comedent mulieres fructum suum, parvulos diligenter fovendos? Num occidetur in sanctuario Domini sacerdos et propheta?

2.21  SIN. Iacuerunt in terra foris puer et senex; virgines meæ et iuvenes mei ceciderunt in gladio: interfecisti in die furoris tui, percussisti nec misertus es.

2.22  THAU. Vocasti quasi ad diem sollemnem, qui terrerent me de circuitu, et non fuit in die furoris Domini, qui effugeret et relinqueretur: quos fovi et enutrivi, inimicus meus consumpsit eos ».

Missale Romanum, 1962

- Lam. 2, 11, Ant. ad Introitum, S. Hieronymi Aemiliani, Conf. (MR 3103)

Capitulum 3

3.1  ALEPH. Ego vir videns paupertatem meam in virga indignationis eius.

3.2  ALEPH. Me minavit et adduxit in tenebras et non in lucem.

3.3  ALEPH. Tantum in me vertit et convertit manum suam tota die.

3.4  BETH. Consumpsit pellem meam et carnem meam, contrivit ossa mea.

3.5  BETH. Ædificavit in gyro meo et circumdedit me felle et labore.

3.6  BETH. In tenebrosis collocavit me quasi mortuos sempiternos.

3.7  GHIMEL. Circumædificavit adversum me, ut non egrediar, aggravavit compedem meum.

3.8  GHIMEL. Sed et cum clamavero et rogavero, exclusit orationem meam.

3.9  GHIMEL. Conclusit vias meas lapidibus quadris, semitas meas subvertit.

3.10  DALETH. Ursus insidians factus est mihi, leo in absconditis.

3.11  DALETH. Semitas meas subvertit et confregit me, posuit me desolatam.

3.12  DALETH. Tetendit arcum suum et posuit me quasi signum ad sagittam.

3.13  HE. Misit in renibus meis filias pharetræ suæ.

3.14  HE. Factus sum in derisum omni populo meo, canticum eorum tota die.

3.15  HE. Replevit me amaritudinibus, inebriavit me absinthio.

3.16  VAU. Et fregit in glarea dentes meos, depressit me cinere.

3.17  VAU. Et repulsa est a pace anima mea, oblitus sum bonorum.

3.18  VAU. Et dixi: « Periit splendor meus et spes mea a Domino ».

3.19  ZAIN. Recordare paupertatis et peregrinationis meæ, absinthii et fellis.

3.20  ZAIN. Memoria memor est et tabescit in me anima mea.

3.21  ZAIN. Hæc recolam in corde meo, ideo sperabo.

3.22  HETH. Misericordiæ Domini, quia non sumus consumpti, quia non defecerunt miserationes eius.

3.23  HETH. Novæ sunt omni mane, magna est fides tua.

3.24  HETH. « Pars mea Dominus, dixit anima mea; propterea exspectabo eum ».

3.25  TETH. Bonus est Dominus sperantibus in eum, animæ quærenti illum.

3.26  TETH. Bonum est præstolari cum silentio salutare Domini.

3.27  TETH. Bonum est viro, cum portaverit iugum ab adulescentia sua.

3.28  IOD. Sedebit solitarius et tacebit, cum istud imponitur ei.

3.29  IOD. Ponet in pulvere os suum, si forte sit spes.

3.30  IOD. Dabit percutienti se maxillam, saturabitur opprobriis.

3.31  CAPH. Quia non repellet in sempiternum Dominus.

3.32  CAPH. Quia si afflixit, et miserebitur secundum multitudinem misericordiarum suarum.

3.33  CAPH. Non enim humiliat ex corde suo et affligit filios hominum.

3.34  LAMED. Conterere sub pedibus suis omnes vinctos terræ.

3.35  LAMED. Declinare iudicium viri in conspectu vultus Altissimi.

3.36  LAMED. Pervertere hominem in iudicio suo, num Dominus hæc ignorat?

3.37  MEM. Quis est iste, qui dixit, et factum est? Dominus non iussit?

3.38  MEM. Ex ore Altissimi nonne egrediuntur et mala et bona?

3.39  MEM. Quid murmurabit homo vivens, vir pro peccatis suis?

3.40  NUN. « Scrutemur vias nostras et quæramus et revertamur ad Dominum.

3.41  NUN. Levemus corda nostra cum manibus ad Dominum in cælos.

3.42  NUN. Nos inique egimus et rebelles fuimus; idcirco tu inexorabilis fuisti.

3.43  SAMECH. Operuisti in furore et percussisti nos; occidisti nec pepercisti.

3.44  SAMECH. Opposuisti nubem tibi, ne transeat oratio.

3.45  SAMECH. In eradicationem et abiectionem posuisti nos in medio populorum.

3.46  PHE. Aperuerunt super nos os suum omnes inimici nostri.

3.47  PHE. Formido et fovea facta est nobis, vastatio et contritio ».

3.48  PHE. Rivos aquarum deducit oculus meus in contritione filiæ populi mei.

3.49  AIN. Oculus meus lacrimas effundit nec tacet, eo quod non sit requies.

3.50  AIN. Donec respiciat et videat Dominus de cælis.

3.51  AIN. Oculus meus affligit animam meam præ cunctis filiabus urbis meæ.

3.52  SADE. Venatione venati sunt me quasi avem inimici mei gratis.

3.53  SADE. Perdiderunt in lacu vitam meam et iecerunt lapides super me.

3.54  SADE. Inundaverunt aquæ super caput meum, dixi: « Perii ».

3.55  COPH. Invocavi nomen tuum, Domine, de profunditate lacus.

3.56  COPH. Vocem meam audisti: « Ne avertas aurem tuam a singultu meo et clamoribus ».

3.57  COPH. Appropinquasti in die, quando invocavi te, dixisti: « Ne timeas ».

3.58  RES. Iudicasti, Domine, causam animæ meæ, redemisti vitam meam.

3.59  RES. Vidisti, Domine, afflictionem meam; iudica iudicium meum.

3.60  RES. Vidisti omnem furorem eorum, universas cogitationes eorum adversum me.

3.61  SIN. Audisti opprobrium eorum, Domine, omnes cogitationes eorum adversum me.

3.62  SIN. Labia insurgentium mihi et meditationes eorum adversum me tota die.

3.63  SIN. Sessionem eorum et resurrectionem eorum vide; ego sum psalmus eorum.

3.64  THAU. Reddes eis vicem, Domine, iuxta opera manuum suarum.

3.65  THAU. Dabis eis duritiam cordis, exsecrationem tuam.

3.66  THAU. Persequeris in furore et conteres eos sub cælis tuis, Domine.

Capitulum 4

4.1  ALEPH. Quomodo obscuratum est aurum, mutatum est obryzum optimum! Dispersi sunt lapides sancti in capite omnium platearum.

4.2  BETH. Filii Sion incliti et ponderati auro primo, quomodo reputati sunt in vasa testea, opus manuum figuli!

4.3  GHIMEL. Sed et thœs nudaverunt mammam, lactaverunt catulos suos; filia populi mei crudelis quasi struthio in deserto.

4.4  DALETH. Adhæsit lingua lactantis ad palatum eius in siti; parvuli petierunt panem, et non erat qui frangeret eis.

4.5  HE. Qui vescebantur voluptuose, interierunt in viis; qui nutriebantur in coccinis, amplexati sunt stercora.

4.6  VAU. Et maior effecta est iniquitas filiæ populi mei peccato Sodomæ, quæ subversa est in momento, et non laborabant in ea manus.

4.7  ZAIN. Candidiores nazaræi eius nive, nitidiores lacte, rubicundiores in corpore coralliis, sapphirus aspectus eorum.

4.8  HETH. Denigrata est super carbones facies eorum, et non sunt cogniti in plateis: adhæsit cutis eorum ossibus, aruit et facta est quasi lignum.

4.9  TETH. Melius fuit occisis gladio quam interfectis fame, quoniam isti extabuerunt consumpti a sterilitate terræ.

4.10  IOD. Manus mulierum misericordium coxerunt filios suos: facti sunt cibus earum in contritione filiæ populi mei.

4.11  CAPH. Complevit Dominus furorem suum, effudit iram indignationis suæ; et succendit ignem in Sion, qui devoravit fundamenta eius.

4.12  LAMED. Non crediderunt reges terræ et universi habitatores orbis, quoniam ingrederetur hostis et inimicus per portas Ierusalem.

4.13  MEM. Propter peccata prophetarum eius et iniquitates sacerdotum eius, qui effuderunt in medio eius sanguinem iustorum.

4.14  NUN. Erraverunt cæci in plateis, polluti sunt in sanguine, ita ut nemo posset attingere lacinias eorum.

4.15  SAMECH. « Recedite! Pollutus est », clamaverunt eis; « Recedite, abite, nolite tangere! ». Cum fugerent et errarent, dixerunt inter gentes: « Non addent ultra ut incolant ».

4.16  PHE. Facies Domini dispersit eos, non addet ut respiciat eos; facies sacerdotum non respexerunt neque senum miserti sunt.

4.17  AIN. Adhuc deficiunt oculi nostri ad auxilium nostrum vanum? In specula nostra respeximus ad gentem, quæ salvare non potest.

4.18  SADE. Insidiati sunt vestigiis nostris, ne iremus per plateas nostras. « Appropinquavit finis noster, completi sunt dies nostri, quia venit finis noster ».

4.19  COPH. Velociores fuerunt persecutores nostri aquilis cæli; super montes persecuti sunt nos, in deserto insidiati sunt nobis.

4.20  RES. Spiritus oris nostri, unctus Domini, captus est in foveis eorum, de quo dicebamus: « Sub umbra sua vivemus in gentibus ».

4.21  SIN. Gaude et lætare, filia Edom, quæ habitas in terra Us; ad te quoque perveniet calix, inebriaberis atque nudaberis.

4.22  THAU. Completa est iniquitas tua, filia Sion, non addet ultra ut transmigret te; visitavit iniquitatem tuam, filia Edom, discooperuit peccata tua.

Capitulum 5

5.1  Recordare, Domine, quid acciderit nobis; intuere et respice opprobrium nostrum.

5.2  Hereditas nostra versa est ad alienos, domus nostræ ad extraneos.

5.3  Pupilli facti sumus absque patre, matres nostræ quasi viduæ.

5.4  Aquam nostram pecunia bibimus, ligna nostra pretio comparamus.

5.5  Iugum in cervicibus nostris minamur; lassis non datur requies.

5.6  Ægyptiis dedimus manum et Assyriis, ut saturaremur pane.

5.7  Patres nostri peccaverunt et non sunt, et nos iniquitates eorum portamus.

5.8  Servi dominantur nostri; non est qui redimat de manu eorum.

5.9  Vitæ nostræ periculo afferimus panem nobis a facie gladii in deserto.

5.10  Pellis nostra quasi clibanus exusta est propter æstum famis.

5.11  Mulieres in Sion humiliaverunt et virgines in civitatibus Iudæ.

5.12  Principes manu eorum suspensi sunt; facies senum honorem non habuerunt.

5.13  Adulescentes molam portaverunt, et pueri sub lignis corruerunt.

5.14  Senes deficiunt de portis, iuvenes de choro psallentium.

5.15  Defecit gaudium cordis nostri; versus est in luctum chorus noster.

5.16  Cecidit corona capitis nostri; væ nobis, quia peccavimus!

5.17  Propterea mæstum factum est cor nostrum, ideo contenebrati sunt oculi nostri,

5.18  propter montem Sion, quia desolatus est: vulpes ambulant in eo.

5.19  Tu autem, Domine, in æternum permanebis, solium tuum in generationem et generationem.

5.20  Quare in perpetuum oblivisceris nostri, derelinques nos in longitudinem dierum?

5.21  Converte nos, Domine, ad te, et convertemur; innova dies nostros sicut a principio.

5.22  Ergone proiciens reppulisti nos, iratus es contra nos vehementer?

Missae

S. Philippi Nerii Conf.

- Ps. 102, 1, Ant. ad Introitum (MR 2644)

- Rom. 5, 5, Ant. ad Introitum (MR 2644)

- Sap. 7, 7-14, Epistola (MR 2647)

- Ps. 38, 4, Alleluia (MR 2648)

- Lam. 1, 13, Alleluia (MR 2648)

- Ps. 33, 12 et 6, Graduale (MR 2649)

- Lc. 12, 35-40, Evangelium (MR 2651)

- Ps. 118, 32, Ant. ad Offertorium (MR 2652)

- Ps. 83, 3, Ant. ad Communionem (MR 2655)

S. Hieronymi Aemiliani, Conf.

- Lam. 2, 11, Ant. ad Introitum (MR 3103)

- Is. 58, 7-11, Epistola (MR 3106)

- Ps. 111, 5-6, Graduale (MR 3107)

- Prov. 5, 16, Graduale (MR 3107)

- Ps. 111, 9, Alleluia (MR 3108)

- Mt. 19, 13-21, Evangelium (MR 3110)

- Tob. 12, 12, Ant. ad Offertorium (MR 3111)

- Iac. 1, 27, Ant. ad Communionem (MR 3114)

Septem Dolorum Beatae Mariae Virginis post Septuagesimam

- Lam. 1, 12, Tractus (MR 3622)

Notae

Sources

SRC

Description

Table of Contents

Capitulum 1

Capitulum 2

Capitulum 3

Capitulum 4

Capitulum 5

Introduction

Missae

Notae

Sources

1

2

3

4

5

Septem Dolorum Beatae Mariae Virginis post Septuagesimam

S. Philippi Nerii Conf.

S. Hieronymi Aemiliani, Conf.